Op weg naar Santiago

Galicië

Nog anderhalve dag lopen en dan kom ik aan in Santiago de Compostela. Aanvankelijk overwoog ik mijn tocht nog te vervolgen naar de kust, maar na circa 500 kilometer te voet is het mooi geweest! Ik verlang weer terug naar huis, naar mijn geliefde, naar mijn familie en vrienden en naar eindelijk eens wat anders eten dan het ‘menu del dia’.

Galicië is betoverend mooi en een paradijs om te wandelen. Hier wordt nog veel op kleine schaal land- en bosbouw bedreven, wat ervoor zorgt dat het landschap zeer afwisselend is en de biodiversiteit groot.

Een groot probleem is wel de vergrijzing en ontvolking van het platteland. Je ziet buiten de steden vrijwel geen kinderen of jongeren – wie hier geen werk heeft of de familieboerderij wil overnemen, trekt weg. Veel dorpjes en gehuchten bestaan voor de helft uit ruines. Ondanks de redelijk vruchtbare grond, kent de streek een lange geschiedenis van armoede en (e)migratie.

Het gebrek aan geld zie je ook terug in de rommelige stedenbouw en vaak brakke architectuur. Zelfs kerken, kloosters en kathedralen zijn van buitenaf niet altijd even fraai, hoewel ze van binnen soms wel prachtig zijn gedecoreerd. Zo heeft de plompe kathedraal van Ourense een middeleeuws ‘Portico de Gloria’ waar menig bisschop jaloers op moet zijn geweest:

Ook het klooster van Oseira blijkt een aantal parels te bevatten, waaronder een zaal met een zeldzaam, gewerveld Gotisch interieur:

Het was trouwens een vrij heftige ervaring om weer in een stad te zijn. Na een paar dagen in een heerlijk stil natuurgebied met extreem schone lucht, werd ik bijna onwel toen ik de stad Ourense binnenliep. Enorm veel luchtvervuiling en lawaai van (vracht)auto’s – vrijwel niemand die fietst. Het zou me niet verbazen als de inwoners van Ourense gemiddeld een paar jaar korter leven. Gelukkig is er een groene zone langs de rivier, waar het wel goed toeven is. In deze zone vind je ook verschillende thermale bronnen, waar je gratis of voor een paar euro heerlijk kunt baden.

De afgelopen twee dagen heb ik weer grotendeels in de natuur doorgebracht. Het was mistig en kreeg ik voor het eerst een regenbui op mijn kop. Ook hier is de zomer nu bijna voorbij – de oogst is binnen, de nachten worden kouder, paddestoelen steken hun kop op, en de eiken en kastanjebomen schudden hun takken leeg.

Comments (7):

  1. Hermanon

    22 september 2017 at 22:01

    Nog een dikke met 2 everzwijnen gespot? 😉

    Beantwoorden
    • René

      22 september 2017 at 22:10

      Everzwijnen zeker en dikkerds ook – maar die waren niet in de toverdrank gevallen 🙂

      Beantwoorden
  2. Wim en Nelly Vlak

    23 september 2017 at 11:22

    Ondanks de heerlijke en niet heerlijke ervaringen, toch maar terug naar huis… Niet Amsterdam ruilen voor een verlaten boerderijtje waar het zo stil is dat het wellicht pijn gaat doen. Bedankt voor de prachtige foto’s.
    Lieve groeten van papa en mama

    Beantwoorden
    • René

      23 september 2017 at 17:42

      Leuk om te horen! Het is hier mooi, maar ik zou er niet willen wonen hoor. Allen al vanwege de streektaal, die onverstaanbaar is. En met Schevenings kom je hier ook niet ver…

      Beantwoorden
  3. Everdiene

    23 september 2017 at 19:45

    En dan is het ineens genoeg. Lekker naar huis en alles daar ook kunnen waarderen.
    Die ontvolking zag ik in Frankrijk ook. Echt een probleem, die leidt tot verpaupering helaas. Want wat een prachtige kerken. En de beginnende herfst is ook zo mooi.

    Beantwoorden
  4. Bert

    23 september 2017 at 23:20

    Prachtige foto’s René!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.